Jemen na elf jaar oorlog: wanneer macht zich vermenigvuldigt en de waarheid verdwijnt

Door: Abdullah Farhan

Na meer dan elf jaar oorlog in Jemen kan het conflict niet langer worden gezien als een strijd tussen twee partijen. De werkelijkheid op de grond toont een complex netwerk van lokale en regionale actoren, waarin belangen en invloed met elkaar verweven zijn, terwijl de ruimte voor veiligheid – vooral voor burgers en journalisten – steeds kleiner wordt.

De Houthi-beweging (Ansar Allah), die steun zou krijgen van Iran, wordt beschuldigd van het opleggen van strikte veiligheidscontrole in de gebieden onder haar gezag, waaronder willekeurige arrestaties, gedwongen verdwijningen en beperkingen van de vrijheid van meningsuiting. Maar dit beeld is onvolledig zonder ook naar andere partijen te kijken.

In gebieden onder controle van de internationaal erkende Jemenitische regering, die wordt gesteund door Saudi-Arabië, is de situatie niet fundamenteel anders.
Verschillende rapporten wijzen erop dat ook bepaalde groeperingen die gelieerd zijn aan of opereren binnen het kader van de regering betrokken zijn geweest bij praktijken tegen burgers en journalisten, waaronder intimidatie, arrestaties en bedreigingen, mede door zwakke staatsinstellingen en een versnipperd gezag.

Tegelijkertijd worden door de Verenigde Arabische Emiraten gesteunde krachten, zoals de Zuidelijke Overgangsraad (STC) en de “Security Belt Forces”, in verband gebracht met geheime detentiecentra en druk op activisten en journalisten. Aan de westkust speelt ook de formatie van Tariq Saleh een militaire rol binnen deze complexe machtsstructuur.

Aan de andere kant wordt de Islah-partij, die ideologisch verbonden is met de Moslimbroederschap en politieke banden heeft met Qatar, beschouwd als een invloedrijke speler in gebieden zoals Marib, wat de interne verdeeldheid binnen het anti-Houthi kamp verder verdiept.

In Oost-Jemen behoudt Oman een indirecte invloed, met name in de provincie Al-Mahrah, via lokale en tribale netwerken, wat een extra laag toevoegt aan de complexiteit van het conflict.

Binnen deze context leeft een journalist in Jemen niet onder dreiging van één partij, maar in een open veld van risico’s.
Elke publicatie kan worden geïnterpreteerd als een positie tegen een bepaalde actor, met mogelijke gevolgen zoals intimidatie of vervolging.

Als journalist heb ik deze realiteit persoonlijk ervaren.
In 2017, tijdens mijn mediaprofessionele werk, werd ik geconfronteerd met bedreigingen en beschuldigingen van afvalligheid na een journalistieke activiteit. Deze reacties hielden lange tijd aan, ondanks het feit dat mijn werk puur professioneel van aard was.

Deze ervaring staat niet op zichzelf, maar weerspiegelt een bredere realiteit waarin onafhankelijke journalistiek nauwelijks ruimte krijgt.

Vandaag de dag is journalistiek werk in Jemen op zichzelf een risico geworden.
Het leven van journalisten is ernstig bedreigd, in een omgeving gekenmerkt door meerdere gewapende actoren, tegenstrijdige belangen en het ontbreken van effectieve juridische bescherming.

In zo’n context is de waarheid zelf onderdeel van het conflict geworden.
Elke partij probeert haar eigen narratief op te leggen, terwijl de journalist zich gevangen bevindt tussen deze tegenstrijdige verhalen, zonder echte garanties voor veiligheid.

Terwijl de oorlog voortduurt en de rollen van lokale en regionale actoren blijven overlappen, blijft één realiteit onveranderd:
een onveilige omgeving waarin burgers en journalisten de hoogste prijs betalen.

Please follow and like us: